آن خورشید که صبح پنجم دیماه بر آسمان تیره بم طلوع کرد با سایر روزها فرق داشت ، آن صبح ناقوس مرگ ۱۲ ثانیه بر سرزمین بم تاخت و مردمان آن دیار ، کشور و جهان را گیچ و مبهوت کرد. صدای مردم بم در زیر آوار نماند همه شتابان آمدند تا به توصیه شیخ اجل شاعر پارسی‌گوی ایرانی جامه عمل بپوشانند (بنی‌آدم اعضای یکدیگرند‌ …) در آن صبح هزاران هزار انسان به آسمان پرواز کردند و همچنین کسی که صدایش گوش آفاق را نوازش میداد(ایرج بسطامی)
در این میان ویرانه‌ی ارگ سترگ بم به غصه‌ها اضافه شده بود.
ارگ با قدمتی حدود دو هزار و پانصد سال، استوار و محکم در پهنه‌ی وسیع کویر به تلی از خاک تبدیل شده بود و تمامی مردم جهان را به ماتم نشانده بود.
ارگ باید به عنوان نماد سختکوشی و تسلیم نشدن در برابر قهر طبیعت ساخته می‌شد.
اشک های روانشاد دکتر عطاءالله امیدوار هنرمند بافتی بر پیکر بی‌جان ارگ قدیم بم بزرگترین سازه خشتی جهان که در فهرست میراث فرهنگی یونسکو نیز قرار داشت نشان از علاقه بی‌نهایتش به بناهای تاریخی سرزمین ایران بود. این آرشیتکت کم نظیر ایران در سال ۸۲ و فقط چند روز بعد از زلزله خانمان‌سوزِ بم از تمام دنیا استمداد طلبید تا تنها شهری که از دل خاک بلند شده را دوباره بسازند. او گفت: اگر قرار است پایه دنیا بر اساس فرهنگ باشد باید ارگ بم را دوباره بازسازی کنیم و سپس در کنار این بنای تاریخی به یاد درگذشتگان آن زلزله مهیب ، اذان معروف و مشهور خود که آمیخته با گوشه های آواز ایرانی است را خواند.
دکتر امیدوار همچنین در این ویدیو اظهار نمود: ما شهرِ جیرفت را در استان کرمان داریم که ۷۰۰۰ سال قدمت دارد و به شهر دقیانوس معروف است.
دکتر عطاالله امیدوار هنرمند محبوب و دلسوز بافتی بی‌نهایت شهرِ بم و جیرفت را دوست داشت. در پایان این محتوا در جهت همبستگی و قرابت فرهنگی هر چه بیشتر بین مردمان خونگرم شهرستانهای بم ، جیرفت و بافت بارگذاری می‌گردد.